Wmo

Op 1 januari 2007 is de Wet maatschappelijke ondersteuning (hierna: Wmo) in werking getreden. Het maatschappelijke doel van de Wmo is: meedoen. Meedoen van álle burgers aan álle facetten van de samenleving, al dan niet geholpen door vrienden, familie of bekenden. Dat is de onderlinge betrokkenheid tussen mensen.

En als dat niet kan, is er ondersteuning vanuit de gemeente. Het eindperspectief van de Wmo is een samenhangend lokaal beleid op het gebied van de maatschappelijke ondersteuning en op aanpalende terreinen. Voor mensen die langdurige, zware zorg nodig hebben is en blijft er de AWBZ."

In de Wmo is een aantal wetten ondergebracht die voorheen ook al door de gemeente werden uitgevoerd: de Welzijnswet, de Wet Voorzieningen Gehandicapten en het onderdeel Openbare Geestelijke Gezondheidszorg uit de Wet Collectieve Preventie Volksgezondheid. Nieuw voor gemeenten is de functie 'huishoudelijke hulp' en een aantal subsidieregelingen dat uit de AWBZ overgeheveld zijn naar de Wmo. In de Wmo gaat het om voornamelijk bestaand beleid, dat in samenhang onder de paraplu van de Wmo is gebracht: meedoen en het verhogen van de zelfredzaamheid.

De aandacht voor de eigen verantwoordelijkheid van mensen voor het compenseren en oplossen van beperkingen en problemen die hen belemmeren bij hun deelname aan de samenleving staat centraal. De gemeente wordt hierin de regisseur. De gemeente moet zich, horizontaal, richting de inwoners verantwoorden door onder andere een jaarlijks tevredenheidonderzoek.