Nieuwjaarstoespraak burgemeester Sengers

12 januari 2026

RUIMTE OM TE ZIJN
Nieuwjaarstoespraak burgemeester Sengers
Deest, 12 januari 2026

In oktober was ik met mijn man in Amsterdam en sprong ik ook even binnen bij de tentoonstelling van Erwin Olaf. Het was superdruk dus ik was na vijf minuten al weg. Maar in die korte tijd bleef één foto in het bijzonder hangen, een zwart-witte uit de jaren tachtig. Een drag queen op een podium, imposante pruik en glitterjurk. En daaromheen veel jonge mensen die naar haar kijken.

Ik maakte er een foto van die ik sindsdien nog een paar keer heb bekeken. Misschien uit heimwee naar de jaren 80 waarin veel kon. Maar ook omdat daar mensen uit verschillende plekken elkaar tegenkwamen en iets deelden. De kracht van ontmoeting en de vrijheid om te zijn wie je bent. Dat vind ik een mooie gedachte.

Dat gevoel van ontmoeting, van ruimte maken voor elkaar, herken ik ook bij ons in de gemeente Druten. Neem Samen1, een prachtig initiatief dat elke vrijdag in De Lier op een laagdrempelige manier mensen bij elkaar brengt voor sociaal contact. Of vorige week hier in Deest: de sneeuw viel en spontaan ontstond 'Sleetje naar het Zeeltje'.
Jong en oud van de dijk af met sleeën die verlicht waren. Daar werden mooie herinneringen gemaakt en nieuwe tradities geboren.

Thuis

Op straat, in de supermarkt, bij het dorpshuis, overal ontmoet ik mensen met hun eigen verhaal. Mensen die hier al generaties wonen of die terugkwamen naar het Land van Maas & Waal. Jongeren die dromen van op zichzelf wonen of studeren in de stad. Maar ik ontmoet ook mensen die niet uit vrije wil hun thuis verlieten. De bewoners van de noodopvang, of de Oekraïners. We hopen hen veiligheid te bieden. Maar ik besef ook dat Druten voor hen niet zomaar thuis wordt. Dat kost tijd, van hen en van ons.

Ik denk wel eens na over wat een plek tot thuis maakt. Voor mij gaat dat over mijn gezin en vertrouwdheid. De geur na een regenbui, het gevoel van thuiskomen als ik de brug in Ewijk over rij en de Waal zie. Thuis is waar je jezelf kunt zijn – of dat nu de plek is waar je opgroeide, of de plek die je zelf hebt gekozen.

Regionale identiteit

En soms kies je een plek niet, maar kiest de geschiedenis voor jou. Precies honderd jaar geleden werden we getroffen door de watersnoodramp. De dijken braken en Maas & Waal liep onder. Mensen moesten geëvacueerd worden, net als mijn oma en haar familie hier op de oven. Ze verloren alles. Maar ze sloegen ook de handen ineen, want die veerkracht zit in het DNA van onze regio.

Daarom ben ik trots op Maas en Waal stroomt. Vijf gemeenten die de handen ineenslaan, omdat water zich niets aantrekt van gemeentegrenzen en wij dat ook niet zouden moeten doen. Dit jaar herdenken we wat het water ons honderd jaar geleden liet zien, maar we doen meer dan terugkijken. We gebruiken onze geschiedenis als vertrekpunt voor de toekomst.

We maken van Maas en Waal een proeftuin waarin we leren hoe je kunt leven met water, in plaats van ertegen te vechten. Door te experimenteren, door kennis te delen en door samen te ontdekken wat werkt. Tegelijkertijd laten we mensen het water beleven: in verhalen, ontmoetingen en initiatieven die laten voelen hoe bepalend het water is voor wie we zijn.

Zo bouwen we stap voor stap aan een sterke regionale identiteit, aan meer zelfvertrouwen en aan trots. Niet door grote woorden, maar door te doen, te leren en te ervaren wat ons hier verbindt.

Ruimte om te zijn

Nog even terug naar de foto van Erwin Olaf. Want ik zag ook de ruimte die de drag queen innam. En de ruimte die het publiek haar gunde. Daar mocht iedereen zijn wie die was, zonder excuus en zonder schaamte. Dat is wat echte ontmoeting vraagt. Dat we elkaar de ruimte geven om anders te zijn. Dat gun ik iedereen in Druten.

Maar ik maak mij ook zorgen. Over de hatelijke reacties die ik soms zie op sociale media. Mensen die worden weggezet om wie ze zijn of waar ze vandaan komen. Ik veroordeel dat. Een mening hebben is een recht, maar respect voor de ander is een plicht. Wie anderen ontmenselijkt, verzwakt de samenleving. En als we geen ruimte meer laten voor verschil, raken we kwijt wat ons juist vrij én uniek maakt.

En juist nu de wereld op zoveel plekken in brand staat, moeten wij het omgekeerde doen. Elkaar vasthouden en het kleine groots omarmen. Met onze verschillen, en niet ondanks.

Kompas

Dat geldt al helemaal als keuzes moeilijk zijn. Zoals het besluit om de noodopvang aan de Scharenburg te verlengen met drie jaar. Veel Drutenaren staan daarachter. Tegelijkertijd zijn er ook inwoners die er moeite mee hebben vanwege de afspraak die was gemaakt voor twee jaar, of omdat ze zich zorgen maken over overlast en veiligheid. Maar soms verandert de wereld en moeten we meebewegen. Ons kompas verandert niet. Maar daarbinnen moet je soms bijsturen en vooral goed met elkaar het gesprek erover blijven voeren.

Versterken, niet afbreken

Juist bij dit soort keuzes merk je hoe kwetsbaar, maar ook hoe waardevol onze democratie is. Op mijn werkkamer hangt een kunstwerk dat ’Democratisch Regime’ heet. Een mozaïek van kleurige hoekige vormen die niet in elkaar passen. Ze botsen en ze schuren, maar samen vormen ze een geheel. Eronder staat: Efficiëntie minder dan honderd procent, voorspelbaarheid nul, diversiteit honderd procent. En ook: hier danst, leeft en zingt het. Hier is het warm.

Voor mij betekent dat: hier is ruimte voor leven. Hier mag het bewegen en zorgen we voor elkaar. Niet efficiënt of voorspelbaar, maar wel divers, levend en warm. Dat is democratie. Tegelijkertijd moeten we eerlijk zijn en benoemen dat die democratie onder druk staat. Ik zie het onbehagen bij sommigen, het gevoel dat zekerheden wegvallen en dat de wereld te snel verandert.

Maar het antwoord op die onzekerheid is niet om de democratie af te breken. Het antwoord is om haar te versterken en te blijven investeren in een rechtsstaat die iedereen beschermt. In een overheid die luistert en levert, hoe moeilijk dat soms ook is.

Democratie leeft

We hebben in Druten iets kostbaars. Een veerkrachtige samenleving en een gemeenschap die weerbaar is. Maar dat gaat niet vanzelf. Niemand anders gaat het voor ons doen. We moeten het zelf doen. En samen.

Op 18 maart bent u aan zet, dan kiest u de gemeenteraad. Ik weet dat het vertrouwen in de politiek niet overal even groot is. Maar juist hier maakt u met uw stem het verschil. Hier kennen we elkaar en is de afstand tussen inwoner en bestuur klein. Dat is de kracht van lokale democratie. Dus ik roep u op: maak gebruik van dat recht. Niet omdat het moet, maar omdat het ertoe doet. Laten we samen tonen dat democratie hier leeft en van ons is.

Beste mensen, mijn oproep aan u is dat we elkaar blijven ontmoeten. Als we elkaar blijven vasthouden, onze verschillen omarmen en verantwoordelijkheid nemen, dan weet ik zeker dat Druten laat zien hoe een gemeenschap sterker kan worden.

Ik wens u een gezond, mooi en verbonden 2026.